 |
\"Przepowiednia\", jak w krótkim wstępie uprzedza autorka Nadia Szagdaj, jest to opowiedziany sen. Będący jej wizją, jej \"przepowiednią\" i jej interpretacją rzeczywistości. Dla mnie jest to sposób zdefiniowania dobra i zła, a także tych półcieni, które kryją się za nimi.
Nadia Szagdaj stworzyła ciekawe postacie, szczególnie te, które są istotami dwugatunkowymi: smokokobiety i wilka-mężczyzny. Postacie te reprezentują dwa przeciwstawne światy: jasności i ciemności. Autorka użyła tu dekoracji średniowieczno - magicznej, czyli właściwej gatunkowi fantazy. Jest tu aura tajemniczości, nieuchronności przeznaczenia, czarów i oczywiście walki dobra ze złem, które okazuje się nie do końca jednoznaczne.
Jest tu także pokazana w sposób metaforyczny walka o władzę. Pod wpływem zaklęć ludzie dają się omamić. Również w naszej rzeczywistości dajemy się podejść obietnicom, których przed wyborami nie ma końca. I wydaje się, że ludzie zawsze są tak samo naiwni.
I popadają w rządy tyranii mniejszej lub większej. Znów głosują i znów zostają oszukani.
Przedstawione są również w tej książce dylematy moralne dotyczące postaw pojedynczych osób. Dotyczą one zarówno tych, które przeciwstawiają się złu jak i samych oprawców, ponadto jeszcze dzieci, starających się znaleźć po tej właściwej stronie.
Polecam tę powieść szczególnie tym, którzy lubią historie czarnoksięskie i przygodowe, a jednocześnie nie będące pustą rozrywką.
Ocena:  [4 z 5 Gwiazdek!] |
|
|
