|
Z przedmowy pióra Zygmunta Broniarka: Czytając książkę Valeva, odnosi się wrażenie, że można go postawić obok twórców najlepszych dzieł erotycznych w historii literatury. A niekiedy może nawet NAD nimi. W jego twórczości bowiem czuje się wielki talent ubrany w lekką formę a także ogromną znajomość duszy kobiety z jej miłością, czułością, delikatnością i ogromem poświęcenia, ale i ze skłonnością do intrygi, żądzą zemsty, za zdradę zwłaszcza, z jej kaprysami i przywiązywaniem nieproporcjonalnie wielkiej wagi do szczegółu, jeżeli może to prowadzić do sytuacji, w której ma ona szansę okazać swoją wyższość.
Wielką siłą Valeva jest umiejętność kończenia jego opowiadań puentą, której istota polega na jej nieoczekiwanym charakterze. Prawie każda jest niespodzianką. Można by nawet pomyśleć, że Valev je „marnuje”, ponieważ każda z nich kończy „tylko” opowiadanie, i to krótkie, a mogłaby kończyć całą książkę. Ale przecież nie możemy się uskarżać na NADMIAR dobrych puent. Zwłaszcza, że każda z nich to perełka. A całość - to z tych perełek naszyjnik. Godny dekoltu nawet najbardziej atrakcyjnej kobiety.
|
